قرار است نوازندگان خیابانی از این به بعد مجوز بگیرند. اتفاقی که البته در همه دنیا معمول هست. نوازندگان به شهرداری های شهر خود می روند و مجوزی را دریافت می کنند
آینده مجوزهای نوازندگان و گروه های موسیقی خیابانی پایتخت کشور عزیزمان ایران به کجا رسید؟
عبارات مهم : ایران
قرار است نوازندگان خیابانی از این به بعد مجوز بگیرند. اتفاقی که البته در همه دنیا معمول هست. نوازندگان به شهرداری های شهر خود می روند و مجوزی را دریافت می کنند که به آنها این اجازه را می دهد که در خیابان ها ساز بزنند. نوازنده های تهرانی هم به زودی با این قانون مواجه می شوند و جهت اجرا و حضور در خیابان باید از وزارت ارشاد، پلیس و اماکن مجوز بگیرند، درست مشابه همان اتفاقی که در گرفتن مجوز قانونی جهت انتشار تک موزیک ها و آلبوم ها و همچنین کنسرت ها رخ می دهد.
این خبر را یکی از مسؤولان انتظامی پایتخت کشور عزیزمان ایران اعلام کرده و با این حساب می توان در نظر گرفت که اجرایی شدنش نزدیک باشد. زمزمه های این ماجرا از چند ماه پیش شروع شد، بعد هم پایش به کمیسیون فرهنگی مجلس هم باز شده است و آنجا هم بر شناسنامه دار شدن نوازندگی خیابانی در پایتخت کشور عزیزمان ایران مهر تایید زده شد تا مراحل اجرایی خود را شروع کند.
با عملی شدن این قانون پلیس این اختیار را پیدا می کند که با نوازندگان بدون مجوز برخورد کند، احمد مازنی، مدیر کمیسیون فرهنگی مجلس هم چندی پیش راجع به ساماندهی موسیقی خیابانی گفته هست؛ «همان طور که شهرداری باید به عنوان نمونه دستفروش ها را با نشانه جلوگیری از سد معبر و ایجاد مسئله جهت شهروندان مدیریت کند، باید این عنوان را نیز اداره کرد.»
نوازنده ها چه می گویند؟
هر چند عملی شدن این قانون می تواند اتفاق خوبی جهت نوازندگان خیابانی باشد، ولی آنها نگرانی هایی هم نسبت به عنوان دارند. بخش مثبت ماجرا این است که با اعطای مجوز نوازندگان و گروه های خیابانی، آنها می توانند آزادانه در مراکز خرید و خیابان ها و بسیاری از دیگر نقاط شهر براحتی موسیقی اجرا کنند و کمتر دلواپس برخورد باشند. می توانند به این امیدوار باشند که اگر مشکلی برایشان پیش بیاید، قانون پشت آنهاست و مرجعی جهت حمایت از آنها حضور دارد.
روی دیگر ماجرا ولی موجب نگرانی های این نوازنده ها شده است هست. گروه های موسیقی رسمی که
شناخته شده است هستند، حتی بعد از اثبات خود از جهات متفاوت هنوز هم جهت گرفتن مجوز مشکلاتی دارند و هستند در این مسیر افراد و مراجعی که گاهی مجوزها را به رسمیت نمی شناسند و مشکلاتی را ایجاد می کنند. حرف نوازندگان این هست؛ چه تضمینی وجود دارد که کارمان با گرفتن مجوزها دشوارتر نشود. هر چند طعم خوش به رسمیت آشنا شدن می تواند جهت این نوازنده ها شیرین باشد، ولی اگر همین به رسمیت آشنا شدن صدها مانع و مسئله سر راهشان ایجاد کند چه باید بکنند؟
مشکل همیشگی
آنچه در عالم موسیقی خیلی واضح و مبرهن هست، مشکلی به نام مجوز گرفتن هست. آیا مشکل؟ به این علت که اگر قانونی به خوبی اجرا نشود، خود به یک مسئله تبدیل خواهد شد. مساله اخذ مجوز در عرصه موسیقی که در لزوم وجود آن حرفی نیست، سال های طولانی تبدیل به معضل اهالی موسیقی شده است است.
طی سال های گذشته و با تلاش فراوان این پرسشها تا حد زیادی حل شده است و کمتر شاهد لغو کنسرت ها بوده ایم. ولی نوازندگان خیابانی این وحشت را دارند که اگر قرار باشد از اول با تمام مشکلاتی که دیگر اهالی موسیقی با آن روبه رو بوده اند مواجه شوند، از کارشان بمانند.
بعد از اعلام یک مقام انتظامی مبنی بر اجرایی شدن این قانون، سراغ محمدحسین اسماعیلی، معاون هنری و سینمایی اداره کل فرهنگ و ارشاد استان پایتخت کشور عزیزمان ایران رفتیم. او به جام جم می گوید، هنوز هیچ جلسه ای راجع به این عنوان نداشته اند و وظیفه چگونه اجرایی شدن این قانون روشن نشده هست. به همین علت هم در ادامه پیگیری هایمان سراغ آن مقام انتظامی که خبر را اعلام کرده بود، رفتیم تا کم و کیف ماجرا را از خودش جویا شویم. او هم ولی پاسخمان را نداد و تنها این توصیه به ما اعلام شد که فعلا پاسخی نمی دهند! خبری اعلام شده است که وزارت ارشاد به عنوان یکی از مجریان اعمال آن قانون از اتفاقات بی خبر است و گوینده هم صحبت نمی کند.
تبعات احتمالی کسب مجوز
اگر قرار باشد گروه ها و نوازنده های موسیقی خیابانی دنبال مجوز در سه جای متفاوت از این طرف به آن طرف بروند و دست آخر هم معلوم نباشد می توانند مجوزهای مورد نیاز را بگیرند یا نه. این اتفاق قبلا هم اوضاع نامساعدی را ایجاد کرده است.
خیلی از خوانندگان و گروه هایی که آلبوم هایشان در وزارت ارشاد مجوز نمی گرفت، می شدند گروه های موسیقی زیرزمینی و همان محتوایی را تولید می کردند که آسیب های جدی به موسیقی می زد. از هنگامی که هم ارشاد کمی دایره برخورد خود با آثار جوان ها را بازتر کرد، هر چند با آسیب هایی هم مواجه شدیم، ولی لااقل مردم چیزی را می شنوند که حداقل استانداردها را دارد و موسیقی زیرزمینی هم کمتر و کم جان ترسشده است.
آینده مجوزهای نوازندگان و گروههای موسیقی خیابانی پایتخت کشور عزیزمان ایران به کجا رسید؟
اگر در اعطای مجوز به گروه های موسیقی خیابانی هم همین اتفاق بیفتد، نه تنها ساماندهی این گروه ها به جایی نمی رسد، بلکه همان هایی هم که از زیر پوست شهر به روی زمین مهاجرت کرده اند و خواه ناخواه چارچوب هایی را در کارشان رعایت می کنند، دوباره به حالت قبلی خود برمی گردند.
از خیابان به مهمانی ها؟ شاید!
درآمد موسیقی خیابانی کم نیست. گفته می شود در بعضی نقاط تهران، نوازنده های خیابانی تا روزی ۲۰۰ هزار تومان هم درآمد دارند. این در مقایسه با حقوق کارمندان مبلغ کمی نیست و می تواند به گذران زندگی این نوازندگان بینجامد؛ نوازندگانی که هم با حضورشان فضای شلوغ و درهم ریخته پایتخت کشور عزیزمان ایران را عوض کنند و هم شغلی داشته باشند که آسیبی جهت پیرامونشان ندارد. حالا اگر آنها مجبور شوند به زیرزمین مهاجرت کنند، جهت گذران امورات خود پایشان به مهمانی های شبانه و دیگر اتفاقات مشابهی که مورد تأیید جامعه نیست، باز خواهد شد.
تیغ دولبه
اعطای مجوز به گروه های موسیقی خیابانی همان طور که اول گزارش هم بیان شد، تیغی دولبه هست؛ یک طرف ماجرا این است که نادیده گرفتن این نوازنده ها و به رسمیت نشناختن ارزش آسیب هایی خواهد داشت و از طرف دیگر برخوردهای سلیقه ای و بسته با مقوله اعطای مجوز به گروه های موسیقی خیایانی می تواند تهدیدی باشد که آنها را دوباره به موسیقی زیرزمینی بدل کند.
جام جم آنلاین
واژه های کلیدی: ایران | قانون | قانونی | موسیقی | خیابانی | نوازنده | نوازنده | اخبار فرهنگی و هنری
دانلود فایل ها
توجه: ممکن است تمام لینک های دانلود به دستور مقام قضایی حذف شده باشد...
